Update project
Rond de opvang van Viorel Pasca in Dumbrava loopt sinds de zomer 2026 een juridisch proces in Roemenië. Inmiddels zijn verschillende maatregelen tegen Viorel en zijn familie door de rechtbank weer teruggedraaid. Helaas is de situatie daarmee nog niet definitief afgerond.
MAX Maakt Mogelijk volgt de zaak nauwkeurig. De stichting kent en steunt het werk van Viorel al vele jaren en heeft vertrouwen in de uitkomst.
Zodra er meer duidelijkheid is, houden wij u via dit platform op de hoogte.
“Nee zeggen is geen optie”
In 2011 komt MAX Maakt Mogelijk voor het eerst in contact met Viorel Pasca in Dumbrava, Roemenië, die aanvankelijk tientallen dakloze en zieke ouderen provisorisch op zijn privéterrein huisvest. Het aantal plekken voor bedden op zijn eigen terrein is al snel vol. MAX Maakt Mogelijk koopt dankzij donaties daarom meerdere gebouwen aan zodat Viorel de hulp kan uitbreiden. Inmiddels heeft hij 17 opvanghuizen en zorgt hij samen met zijn gezin en team voor ruim 400 mensen.
Viorel wordt vanuit de overheid niet geholpen. Regelmatig ontvangt hij etenswaren of andere goederen van mensen of bedrijven uit het hele land die iets over hebben of van weldoeners in de buurt. Voor de dagelijkse kosten is hij volledig afhankelijk van donaties, bijvoorbeeld om de 50 medewerkers die de mensen verzorgen een vergoeding te kunnen betalen. Voor zo’n 200 bewoners die incontinentiemateriaal nodig hebben. En voor de verwarming van de opvanghuizen in de winter.
In de afgelopen jaren heeft Viorel steeds laten zien: Als er iemand aanklopt en vraagt om hulp, kan hij geen “nee” zeggen. Een geweldig mens die het verdient om door MAX Maakt Mogelijk geholpen te worden!
Een laatste groet
Vlakbij de opvang ligt de provisorische begraafplaats. De meeste ouderen die bij Viorel komen zijn al ziek. De dood is onvermijdelijk en daarom liggen er al bijna 1000 mensen begraven die ooit bij Viorel onderdak kregen. Het is niet voor te stellen dat ook hier Viorel geen enkele steun in krijgt vanuit de overheid. Al deze mensen brengt hij zelf naar hun laatste rustplaats en geeft hij hen een allerlaatste groet.
Ouderenproblematiek Roemenië
Roemenië behoort sinds 2007 bij de Europese Unie. Dit zou moeten betekenen dat de zorg voor zieke ouderen sindsdien beter is geregeld. Maar niets is minder waar.
Ouderen met kleine pensioenen die niet in staat zijn om voor zichzelf te zorgen, kunnen vaak geen beroep doen op de hulp van hun kinderen of overige familieleden. Soms wonen de kinderen ver weg, werken in het buitenland of het lot van hun ouders laat ze onverschillig. Zorg voor elkaar, zoals bijvoorbeeld mantelzorg, bestaat er nog nauwelijks. Veel Roemenen hebben nog de postcommunistische mentaliteit: ieder voor zich en de staat voor ons allen. In veel bejaardenhuizen van de overheid willen de Roemeense ouderen over het algemeen niet dood gevonden worden. De tehuizen zijn verpauperd, de zorg is er minimaal en gekwalificeerd personeel ontbreekt. Voor veel Roemenen betekent oud worden afglijden in vergetelheid en stille armoede.